دستورى خصوصى مىدانند كه طبق برنامه‌اى از پيش تعيين شده ، امام عليه السلام مأمور به آن بود . به نظر اين عدّه ، قيام امام حسين عليه السلام ، طرّاحى غيبى داشته است ؛ يعنى دستِ غيب ، نمايش‌نامه عاشورا را نوشته و امام عليه السلام ، آن را اجرا كرده است و پس از او ، امكان اقتدا به ايشان ، وجود ندارد . بر اساس اين ديدگاه ، قيام امام حسين عليه السلام ، استثنا بوده است ، نه قاعده ، و از استثنا نمىتوان اصل ساخت . يكى از دانشوران مىنويسد : در زمينه واقعه كربلا ، جز تكليف شخصى ، كلام ديگرى نمىشود گفت « 1 » . ب - شهادت فِدْيه‌اى شهادت فِديه‌اى ، به نظريّه مسيحيان در باره مصلوب شدن عيسى عليه السلام بىشباهت نيست ، يعنى همان گونه كه عيسى عليه السلام تن به صليب داد تا فداى گناهان انسان‌ها شود ، امام حسين عليه السلام نيز به شهادت رسيد تا گناهان امّت را بشوُيد و شفيعشان شود . « 2 » اين تفسير ، تفسير مسيحى از قيام حسين عليه السلام است و هيچ مستندى در متون دينى ندارد . ج - شهادت سياسى مشهورترين تفسير از اهداف امام حسين عليه السلام ، شهادت سياسى است و امروزه ، در كتاب‌ها و سخنرانىها همواره اين تفسير ، تبيين و تبليغ مىشود . تفسير ياد شده ، در واقع ، تحليلى سياسى از قيام امام حسين عليه السلام است و برخاسته از اسلام سياسى . پس از اين كه مسلمانان در عصر حاضر ، به اسلام سياسى رسيدند و ابعاد سياسى دين در نگاه آنان برجسته شد ، اين تفسير نيز از درون آن ، استخراج شد . سيّد هبة الدين شهرستانى ، در اين باره مىگويد : امام حسين عليه السلام مىدانست كه چه بيعت بكند و چه نكند ، كشته خواهد شد ، با اين تفاوت كه اگر بيعت نمايد ، هم او كشته خواهد شد و هم مجد و آثار جدّ او از بين خواهند رفت ؛ ولى اگر بيعت نكند ، تنها او كشته مىشود ؛ امّا در نتيجه ، آرزوهاى

--> ( 1 ) مقصد الحسين عليه السلام : ص 9 . ( 2 ) اسرار الشهادات آل اللَّه : ص 133 .